Inhoud
Het is een van de kastelen die de katholieke vorsten in de Kroon hebben opgenomen, die opdracht gaven tot de bouw van de Adelantado van Murcia, Don Pedro Fajardo y Chacón genaamd Markies van de Vélez. Kort nadat hij zich in Vélez-Blanco had gevestigd, begon Pedro Fajardo met de bouw van het kasteelpaleis op de overblijfselen van een andere islamitische citadel.
Het oorspronkelijke idee was om een kasteel met een gotische structuur te bouwen, maar toen het groeide, besloten de eigenaren om naar de renaissancestijl te neigen en de oude middeleeuwen achter zich te laten.
De omvang van de onoverwinnelijke muren is nog steeds intact en hoewel het op het eerste gezicht vredig lijkt, was het kasteelfort-Vélez-Blanco in zijn tijd een van de beste militaire architectonische werken. Qua structuur beslaat het circa 2.300 m2, met een veelhoekige plattegrond rond een patio. Het heeft zes torens, een patio aan de voorzijde en een lichaam om de eerste verdieping te beklimmen. De donjon valt op, evenals de albarrana-toren, de schilden, de ramen, enz.
Als u de snelweg A-92 verlaat, ziet u op aanzienlijke afstand het silhouet van dit juweel uit de Spaanse Renaissance. Helaas is alleen de buitenkant bewaard gebleven, aangezien de inrichting van de patio en de kamers begin 20e eeuw werd verkocht aan de Amerikaan George Blumenthal. De prachtige verworven stukken, van onschatbare waarde voor ons, werden gebruikt om de woonkamer van zijn landhuis aan Park Avenue te versieren en kunnen vandaag de dag worden bezocht in het Metropolitan Museum in New York.
De binnenplaats bevat Italiaanse renaissancedetails en is door ambachtslieden uit Lombardije uit Macael-marmer gesneden. Na de dood van Blumenthal, ca. 2.000 marmeren blokken werden naar het museum vervoerd om het Court of Honor zo getrouw mogelijk na te bootsen, waardoor het een van de belangrijkste beeldencollecties in de Verenigde Staten werd.
In de afgelopen decennia heeft de Velez-samenleving de rehabilitatie van het kasteel geëist, omdat de in 1904 verkochte stukken juridisch gezien niet kunnen worden teruggevonden.
Volgens verschillende bronnen is het de bedoeling om te beginnen met 3D-scanwerkzaamheden op de patio-knikkers, die sinds 1959 in het Metropolitan Museum zijn gebleven, op basis van een overeenkomst tussen de Andalusische regering en het New Yorkse museum, voor hun latere integratie in de huidige kasteelpatio.
ZIE DE MOOISTE ITEMS MET BETREKKING TOT DE MIDDELEEUWSE PERIODE
