Inhoud

De volant, de lechuguilla en de kraag onderscheiden zich door de manier waarop ze de nek omlijsten: de volant kan op de schouders vallen, de lechuguilla valt op door zijn plooien en de kraag biedt stevige ondersteuning aan de stof. Het herkennen van deze verschillen helpt bij het interpreteren van een portret en het opbouwen van een samenhangende karakterisering.
Hoewel het soms "middeleeuws Waals" wordt genoemd, komen de hier besproken voorbeelden overeen met de mode van de late 16e en 17e eeuw, binnen de moderne tijd. Om een kledingstuk te identificeren, is het raadzaam om de vorm, de plaatsing en de bijbehorende outfit te observeren.
Trie details om elke nek te herkennen
Begin met het silhouet. Rust de stof op de schouders, vormt ze een opeenvolging van plooien rond de keel, of wordt ze op een ondergrond gehouden? Kijk vervolgens naar de rand en de opening aan de voorkant. De kant op zichzelf identificeert het type nek niet.
- Valona: in de verlaagde versie is het een coltrui die over de kleding en schouders reikt. Er zijn eenvoudige vormen en andere met ornamenten; De amplitude is niet altijd hetzelfde.
- Lechuguilla: Het meest herkenbare kenmerk is de stof die is georganiseerd in herhaalde plooien en vouwen. De omtrek kan erg volumineus zijn, hoewel er ook discrete versies waren.
- Platte kraag: De stijve basis ondersteunt de witte stof en geeft deze een gedefinieerd silhouet. De steun en het stuk textiel vormen een set; Ze moeten niet worden verward met een verlaagde flens.
Deze vergelijking is een visueel hulpmiddel. Historische namen en hun gebruik vereisen context, en een foto van de voorkant kan de constructie van de achterkant of steun onduidelijk maken.

Waarom de volant geen enkele vorm heeft
De geschiedenis van deze halsbanden wordt niet gereduceerd tot een reeks waarin men onmiddellijk de vorige vervangt. Carmen Bernis documenteert vrouwelijke Walen in Spanje aan het einde van de 16e eeuw, toen er nog grote lechuguilla-kragen werden gedragen. Het onderscheidt ook gedraaide mannelijke halsbanden van bepaalde vrouwelijke halsbanden die omhoog zijn gebracht en worden ondersteund met draad.
Als je daarom alle volants beschrijft als een cirkelvormige stof die tot het midden van de borst valt, blijft een deel van hun verscheidenheid buiten beschouwing. De naam kan geassocieerd lijken met verschillende contouren, steunen en openingen. Bij een recreatie zijn die details net zo belangrijk als de kleur.
De twee bewaard gebleven foto's uit het artikel tonen huidige reproducties: een donker stuk met een kanten rand en een licht stuk met een rechtere omtrek. Ze dienen om de aanwezigheid van de kraag op de kleding te vergelijken, maar het zijn geen foto's van originele kledingstukken uit de 17e eeuw.
De namen “flamenco” en “cariñena” komen uit het originele materiaal van deze reproducties. Ze zijn op zichzelf niet voldoende om een datum, een oorsprong of de betrouwbaarheid van het patroon vast te stellen: om dit te doen zou elk model moeten worden gecontrasteerd met een specifieke historische referentie.
De kraag en de volant kunnen samen worden gedragen
Een veel voorkomende verwarring bestaat erin dat de kraag en de volant als onverenigbare kledingstukken worden beschouwd. Het Kostuummuseum beschrijft de outfit van Nils Nilsson Brahe, gemaakt in 1655 voor presentatie aan het Spaanse hof, met een kraag en een witte volant die past bij de manchetten. Het kostuum werd bewaard in Skokloster Palace, Zweden.
Dit voorbeeld laat ons de relatie tussen de twee begrijpen: de kraag bepaalt de vorm van de nek en de volant vormt het zichtbare textielgedeelte. De geannoteerde editie van Door de kelder en de draaibank, beschikbaar in de virtuele bibliotheek van Miguel de Cervantes, legt ook uit dat de wallon op karton kon worden gemonteerd.
Als u naar een portret kijkt, let dan op of het canvas vrij lijkt te liggen of in een stabiele positie wordt gehouden. Het is een eerste aanwijzing, maar niet voldoende bewijs om een kledingstuk alleen op basis van een afbeelding te reconstrueren.
Een portret interpreteren voordat het kostuum opnieuw wordt gemaakt
Een statement-kraag trekt misschien alle aandacht, maar de historische waarde hangt af van de hele outfit. Om een portret als referentie te gebruiken, volgt u deze volgorde:
- Controleer de datum en plaats. Een portret uit het einde van de 16e eeuw en een ander uit het midden van de 17e eeuw tonen niet noodzakelijkerwijs hetzelfde kledingmodel.
- Identificeer de context. Een rechtbankvertegenwoordiging, een jachtoutfit en een theatraal personage kunnen verschillende oplossingen tonen.
- Lijk naar de constructie. Zoek naar plooien, off-the-shoulder draperingen, kant, ondersteuning en opening. Als een detail niet zichtbaar is, houd het dan als een twijfel.
- Laat de kraag aansluiten bij de andere kledingstukken. Controleer de mouwen, manchetten, torsosluiting en proporties voordat u stukken combineert.
Wanneer u door overhemden voor historische kleding bladert, vergelijk dan de kraag en sluiting van elk model met uw referentie. Een fantasieoverhemd kan geschikt zijn voor een verzonnen personage, maar het uiterlijk laat niet zien dat het een historisch kledingstuk nabootst.
De zelfde controle dient de jubones van historische inspiratie: het patroon moet reageren op de periode die u wilt vertegenwoordigen. Dat twee stukken een algemeen label zoals "middeleeuws" of "Renaissance" delen, garandeert niet dat ze tussen sy.
passenHet criterium dat Epopar
mengsels vermijdtVoor een gedocumenteerde karakterisering, begin met een gedateerde referentie en bouw het geheel uit. Voor theater of fantasie kun je vormen combineren met meer vrijheid, die wil duidelijk maken. In beide gevallen, het onderscheiden van de gevallen nek, het multiplex en de stijve steun maakt het mogelijk om meer bewuste beslissingen te nemen.
Bronnen en referenties
- Carmen Bernis, "Het kostuum van de hertogin van de jager zoals Don Quixote het zag", Centro Virtual Cervantes.
- Kostuummuseum, “Kostuum in Spaanse stijl”: het ensemble van Nils Nilsson Brahe uit 1655.
- Virtuele bibliotheek Miguel de Cervantes, opmerkingen bij “Door de kelder en de draaibank”: volant en golilla.