Inhoud
Sancho Dávila y Daza, geboren in Ávila op 21 september 1523 en overleden in Lissabon in 1583, was een vooraanstaand Spaans soldaat. In zijn jeugd reisde hij naar Rome om een kerkelijke carrière te studeren, die hij al snel achter zich liet om zich aan het militaire leven te wijden. Hij begon zijn militaire carrière in 1545 en vocht met de troepen van keizer Karel V tegen de Duitse protestanten van de Schmalkaldische Liga in Duitsland. Hij vocht ook tegen de Dragut-Turken in Noord-Afrika, en later in Italië, samen met de hertog van Alba, tegen paus Paulus IV en de hertogen van Guise tijdens de laatste fase van de Italiaanse oorlogen.
In het jaar 1560, al onder het bewind van Filips II, nam hij deel aan de verdediging van het eiland Gelves, waar hij gevangen werd genomen door de Turken en in 1561 werd vrijgelaten. Op 15 juli van datzelfde jaar werd hij benoemd tot kapitein van de infanterie, hoewel zijn positie vanwege bureaucratische vertragingen pas in februari 1563 officieel werd erkend. In 1562 werd hij benoemd tot Castiliaan van Pavia, in Italië.
Tijdens de oorlog in Vlaanderen diende hij als veldmeester van de Spaanse regimenten, eerst onder het bevel van de III hertog van Alba Fernando Álvarez de Toledo, in wiens taken hij de graaf van Egmont gevangen nam, en later Luis de Requesens. In 1569 werd hij benoemd tot gouverneur van de citadel van Antwerpen.6 In januari 1570 verleende Filips II hem voor zijn diensten in Vlaanderen en via bemiddeling van de hertog van Alba het habijt van de Orde van Santiago.
In de loop van deze oorlog nam hij onder meer deel aan de veldslagen bij Dalen (1568), Goes (1572), Vlissingen (1573), Borsele, Reimerswaal (1574), Mook (1574) en de ongelukkige plundering van Antwerpen (1576). Op 3 oktober 1576 trokken Nederlandse troepen de stad Antwerpen binnen, waarvan de gouverneurs de deuren voor hen hadden geopend, en namen posities in om het kasteel aan te vallen dat werd verdedigd door Spaanse troepen onder bevel van Sancho Dávila. Hoewel de rebellentroepen veel talrijker waren, lanceerden het kasteelgarnizoen en de Spanjaarden die hen op de 4e van dezelfde maand kwamen helpen een aanval door de straten van de stad, waardoor de Nederlanders op de vlucht sloegen. Sommigen van hen zochten hun toevlucht in het Antwerpse stadhuis, dat de Spaanse soldaten in brand staken en de vlammen over de stad verspreidden. Vervolgens gingen ze verder met het plunderen van de stad gedurende drie dagen, waarbij ze de doden met duizenden tellen. Deze tragische gebeurtenis staat in protestantse landen bekend als de Spaanse Furie.
Generaal van de troepen van Filips II van Spanje tijdens de campagne voor de annexatie van Portugal, nam als veldmeester van de hertog van Alba Fernando Álvarez de Toledo in 1580 deel aan de slag bij Alcántara waar Antonio, prior van Crato, werd verslagen; Op 24 oktober van datzelfde jaar veroverde hij Porto. Hij stierf tijdens de Portugese campagne in mei 1583 als gevolg van een wond opgelopen door een paardentrap. Zijn stoffelijk overschot, oorspronkelijk geplaatst in het klooster van San Francisco in Lissabon, werd later overgebracht naar de hoofdkapel van de kerk van San Juan Bautista in de stad Ávila.
Een van zijn nakomelingen, Gerónimo Manuel Dávila, gepubliceerd in Valladolid in 1713. De bliksem van de oorlog, feiten over Sancho de Ávila en gebeurtenissen uit die tijd.


