Inhoudsopgave
De Iberische volkeren verspreidden zich over het zuiden en oosten van het Iberisch schiereiland. Ze woonden in ommuurde steden die in hoger gelegen gebieden waren gebouwd. De huizen waren rechthoekig en lagen verdeeld in de vorm van straten. De Iberiërs waren georganiseerd in stammen die werden bestuurd door een koning. De meerderheid van de bevolking was toegewijd aan landbouw en veeteelt.
De Iberiërs waren deskundige ambachtslieden, ze maakten ijzeren zwaarden, keramische containers en stoffen van wol en linnen. Ze gebruikten hun eigen valuta bij de uitwisselingen.
Wapens onder de Iberiërs waren een uitdrukking van de waarden van degenen die dapper hadden gevochten en ze met trots konden dragen tijdens bijeenkomsten en ceremonies en ze konden aanbieden tijdens riten die werden gevierd in necropolissen en andere plaatsen van aanbidding. De falcata staat bekend als het Iberische zwaard bij uitstek.
De Iberische Falcata is de hoogste vertegenwoordiging van de Iberiërs. In de hele mediterrane wereld, vooral in Athene en Rome, werd de kwaliteit van de falcatas of korte zwaarden van de Iberiërs bewonderd. De Iberische smeden legden de nadruk op de ambachtelijke vervaardiging van deze wapens, gesmeed met ijzererts van de hoogste zuiverheid. De flexibiliteit van de falcata was zodanig dat ervaren smeden hem op hun hoofd plaatsten en hem bogen totdat de punt en het handvat hun schouders raakten. Als de falcata snel terugkeerde naar zijn rechte positie toen hij met een klap werd losgelaten, was het een kunstwerk, als hij niet opnieuw werd gesmolten om opnieuw te worden gesmeed. Smeden ontwierpen falcatas met groeven om, naast het verbeteren van hun esthetiek, de eigenschappen van weerstand, lichtheid en flexibiliteit van de messen te vergroten. De falcata was een dodelijk wapen op korte afstanden.
Iberiërs en Kelten bewerkten vakkundig metaal, ze maakten prachtige zwaarden, dus ze waren ook erg goede krijgers. De Kelten bezetten, net als de Vascones, de landen van de Meseta en de Atlantische kust op het Iberisch schiereiland. Ze woonden in ommuurde en verhoogde steden die forten werden genoemd.
De huizen waren rond en op een wanordelijke manier verdeeld. De Kelten waren georganiseerd in stammen, ze voorzagen zichzelf van wat ze zelf produceerden en daarom was handel een zeer schaarse activiteit. De meeste mensen waren toegewijd aan vee, hoewel ze ook granen verbouwden. De Kelten waren specialisten in de vervaardiging van metalen voorwerpen.
De Kelten gebruikten korte zwaarden, hoefijzerdolken en antennezwaarden. De Keltische zwaarden uit de ijzertijd waren behoorlijk lang, in tegenstelling tot het kleine formaat van de zwaarden uit de bronstijd.
Het Keltische zwaard had antennes en het handvat had de vorm van een mens: de pommel komt overeen met het hoofd, het lichaam komt overeen met het gevest en de benen zijn de bewakers die dienen als bescherming voor de hand.
